مراقبت پرستاری در لوله بینی  - معدی (NG- Tube)


مراقبت پرستاری در لوله بینی  - معدی (NG- Tube)

انواع لوله ها

سوند دهانی-معده ای:

نوعی سوند با سوراخ های بزرگ ودهانه ی خروجی پهن است که باری خروج محتویات معده در اورژانس و بخش های مراقبت ویژه به کار می رود.این لوله  از نظر طول،اندازه،هدف از استفاده و محل جاگذاری در دستگاه گوارش باهم تفاوت دارد.

لوله های معده ای

سوند بینی-معده ای:

این سوند نوعی لوله ی کوتاه است که اغلب قبل یا در خلال جراحی مری یا معده از طریق بینی به معده وارد میشود.

انواع شایع آن مثل لوله ی لوین(levin) و لوله ی گاستریک سامپ است.از این لوله ها برای دادن دارو به مدت حداکثر 4 هفته یا تغذیه و یا برداشتن از روی دستگاه گوارش فوقانی استفاده می شود.

لوله ی لوین(levin):

لوله ای تک مجرایی است که از پلاستیک با لاستیک ساخته شده است.این لوله وصل به ساکشن متناوب با فشار پایین می شود.ساکشن متناوب برای جلوگیری از زخم یا پارگی پوشش معده به کار می رود که می توان به دلیل چسبندگی مداوم مجرای لوله به مخاط معده پدید آید.

لوله ی گاستریک سامپ(salem sump tube):

لوله ی بینی-معده ای است از جنس پلاستیک شفاف و دو ومجرایی که برای خالی نگه داشتن معده استفاده می شود.لوله ی داخلی کوچکتر است وبوسیله ی سوراخی که در انتهای لوله قرار دارد با محیط بیرون ارتباط دارد.این لوله به ساکشن مداوم کم فشار وصل می شود.یک دریچه ی ضد رفلاکس دنباله ی لوله ی داخلی کوچکتر است که مانع از رفلاکس محتویات معده می شود.برای شستشوی مجرای خارج کننده ی ترشحات،دریچه برداشته میشود.برای برقراری مجدد،یک هوای خنثی کننده بین محتویات معده و دریچه که 20 میلی لیتر هوا از طریق دریچه آبی رنگ تزریق شده و دریچه مجددا جاگذاری می شود.

 

لوله های روده ای:

لوله های بینی-روده ای برای غذارسانی مورد استفاده قرار می گیرند.لوله های غذارسانی که در دوازدهه است به تام لوله های بینی-دوازدهه ای و آنهایی که در ژژنوم قرار می گیرند لوله های بینی-ژژنومی نام دارند.بعد از وارد کردن لوله ابتدا نوک لوله در داخل معده قرار می گیرد و بعد معمولا 24 ساعت طول می کشد تا لوله به روده برسد(از طریق حرکات دودی روده)یا از طریق جراحی یا آندوسکوپی،لوله های روده ای را مستقیما وارد دوازدهه یا ژژنوم می کنند.

 

مهمترین کاربردهای لوله بینی – معدی(NG- Tube):


تغذیه    

 
تغذيه مناسب جهت بيماراني كه بلغ ندارند.

تغذيه مناسب جهت بيماران بي هوش و نيمه بي هوش

بيماراني كه از راه دهان كالري كافي دريافت نمي كنند.

 

کاهش فشار مجراي گوارش

جايگذاري لوله بيني- معدي و مکش از طريق آن، براي تخليه ترشحات گوارشي و هواي بلعيده شده در بيماران دچار انسداد روده کوچک يا خروجي معده لازم است. جايگذاري لوله بيني- معدي مي‌تواند باعث تسکين علامتي بيماران مبتلا به پانکراتيت شديد و ايلئوس ناشي از آن نيز گردد؛ البته انجام اين کار به صورت روتين در بيماران مبتلا به علايم خفيف يا متوسط انديکاسيون ندارد چرا که مي‌تواند باعث تهوع و استفراغ طولاني‌مدت و افزايش مدت بستري در بيمارستان شود.

جايگذاري لوله بيني- معدي (يا دهاني- معدي) و مکش از طريق آن مي‌تواند در بيماران تحت تهويه مکانيکي از طريق لوله داخل نايي مفيد باشد و مانع از آسپيراسيون محتويات معده گردد.

 

تجويز داروهاي خوراکي

در بيماراني که قادر به تحمل مايعات خوراکي نيستند، مي‌توان داروهاي خوراکي (مثل شارکول فعال يا ماده حاجب خوراکي) را از طريق لوله بيني- معدي تجويز نمود.

 

خونريزي گوارشي

در بيماران دچار خونريزي گوارشي فوقاني شديد مي‌توان با جايگذاري لوله بيني- معدي و مکش از طريق آن، باعث تسکين علامتي و تسهيل مشاهده معده و مخاط دئودنوم با آندوسکوپ شد. در صورت عدم بازگشت واضح خون، حساسيت و ويژگي مايع آسپيره شده از طريق لوله بيني- معدي، کمتر از حد مطلوب است و جهت تاييد يا رد خونريزي فعال در بيماران با سابقه هماتمز يا ملنا نمي‌توان به آن اعتماد نمود.

تروماي فک و صورت

در بيماران دچار تروماي شديد فک و صورت بايد از جايگذاري لوله بيني- معدي اجتناب کرد تا لوله از طريق صفحه غربالي احتمالا گسسته، وارد کاسه‌سر نگردد.

 

اختلالات مري

خطر سوراخ شدن مري در بيماراني که اخيرا مواد سوزاننده بلعيده‌اند و در بيماران مبتلا به تنگي يا ديورتيکول مري بالاست. در بيماران مبتلا به واريس مري، در بيشتر موارد مي‌توان بدون خطر اقدام به جايگذاري لوله بيني- معدي نمود.

 

تغيير وضعيت ذهني و اختلال در مکانيسم‌هاي دفاعي

جايگذاري لوله بيني- معدي مي‌تواند منجر به استفراغ گردد و بنابراين در بيماران دچار تغيير وضعيت ذهني يا اختلال در مکانيسم‌هاي دفاعي مجاري هوايي بايد از آن پرهيز کرد. در اين بيماران در صورت انديکاسيون داشتن جايگذاري لوله بيني- معدي، قبل از آن بايد لوله داخل نايي را جايگذاري نمود.

 

موارد منع مصرف


در بيماران مبتلا به شوک با منشأ گردش خون ایسکمی روده ای -انسداد کامل مکانيکی روده یا ایلئوس تغذیه روده ای در هر اندازه ای منع مصرف دارد همچنين در بيماران با شرایط زیر تغذیه روده ای توتال توصيه نمی گردد. انسداد مکانيکی نسبی روده - اسهال شدید یا غير قابل کنترل- پانکراتيت و فيستولهای روده ای
۵٠٠ درناژ روزانه ) اما در این گروه از cc جلدی بزرگ(با بيش از بيماران می توان حمایت روده ای نسبی را تجویز نمود . درمورد پانکراتيت تغذیه روده ای وارد ژژنوم می شود.


مراقبت های پرستاری عبارتند از:

 1- آموزش بیمار در مورد هدف از لوله گذاری و روش وارد سازی آن

2- توضیح در مورد حالتها و احساسهای مورد انتظار در طی لوله گذاری

3- وارد کردن لوله بینی معده ای و کمک به وارد کردن لوله بینی روده ای

4- اطمینان از قرارگیری لوله بینی معده ای در محل مناسب

5- به جلو راندن لوله بینی روده ای

6- بررسی مداوم وضع بیمار و برقراری عملکرد لوله

7- مراقبت از دهان و بینی و حفظ بهداشت آنها

8- بررسی مداوم از نظر بروز عوارض احتمالی

9- خارج کردن لوله

 

1- بررسي بيمار از نظر :
-
اختلال در بلع
-
كاهش سطح هوشياري
-
صدمات به گردن و سر وصورت و جراحي ها
-
توجه به آلرژنها و دستور تغذيه مبني بر نوع مقدار، تعداد ودفعات تغذيه
-
مشاهده و معاينه شكم از نظر تندرنس و نفخ شكم

 2 - آماده سازی بیمار:

- پرستاری باید قبل از لوله گذاری هدف از لوله گذاری را برای بیمار توضیح دهد.

-ارائه اطلاعات باعث جلب همکاری و افزایش سطح تحمل او برای این روش نامطبوع می گردد.

-به فعالیتهای بیمار در حین لوله گذاری باید اشاره شود از جمله که وی ناچار است از راه دهان نفس بکشد و این لوله گذاری موجب بروز حالت تهوع و اُغ زدن خواهد شد.

 3 - وارد کردن لوله:

-1 دستور پزشك مبني بر گذاشتن لوله بيني معده اي را كنترل كنيد.

-2 روش اجراي كار را براي بيمار شرح دهيد.

-3 وسايل را آماده و بچينيد.
-4
شكم بيمار را بررسي كنيد.
-5
دستهاي خود را بشوييد و دستكش يكبار مصرف به دست كنيد.
-6
به بيمار كمك كنيد تا در حالت نشسته قرار گيرد و اگر نمي تواند، در زاويه 45
درجه قرار گيرد سپس روي سينه او را با حوله يا پد يكبار مصرف بپوشانيد .
-7
رسپور مخصوص استفراغ و دستمال كاغذي را در دسترس بگذاريد.
-8
براي اينكه ببينيد سوراخهاي بيني باز هستند، از بيمار بخواهيد كه يكي از
سوراخهاي بيني را با دست ببندد و به طور عادي از سوراخ ديگر نفس بكشد. اين كار را براي سمت مقابل تكرار كنيد. از سوراخي استفاده كنيد كه عبور هوا از آن آسان تر است .
-9
طول لو له اي را كه بايد وارد كنيد اندازه بگيريد.
براي اين كار نوك لوله را دقيقاً كنار سوراخ بيني بيمار قرار داده آن را تا نوك نرمه
گوش و سپس از آنجا تا زائده گزيفوئيد استخوان جناق سينه امتداد دهيد و با يك تكه چسب روي لوله علامت بگذارييد.
-10
نوك لوله را با ماده لغزاننده(ژل) آغشته كنيد.
2
تا 5 سانتي متر) در سوراخ بيني و حلق ماده بي حس كنندة موضعي / (حداقل 5اسپري كنيد و يا از بيمار بخواهيد به مدت چند دقيقه يك تكه يخ را در دهان ذاشته
نگه دارد.
-11
از بيمار بخواهيد سرش را به سمت چپ بگرداند و لوله را در حالي كه به سمت پايين و عقب هول مي دهيد از سوراخ بيني عبور دهيد . ممكن است بيمار هنگام رسيدن لوله به حلق حالت تهوع داشته باشد.
-12
به بيمار بگوييد سرخود را بالا و يا در وضعيت طبيعي غذا خوردن قراردهد . او را
تشويق كنيد دراين حال كه هيچ مايعي در حلق جريان ندارد، قورت بدهد(مكرراً عمل بلع را انجام دهد) هنگامي كه بيمار عمل بلع را انجام مي دهد لوله را در جهت پايين وعقب هدايت كنيد. هنگامي كه بيمار مي خواهد نفس بكشد، كار را متوقف كنيد. اگر بيمار عق مي زند يا سرفه مي كند با استفاده از آبسلا انگ و چراغ قوه محل لوله را بررسي كنيد. تا موقعي كه به علامت روي لوله برسيد لوله را به جلو هدايت كنيد . اين كار را به زور انجام ندهيد. اگر با مقاومت روبرو شديد، لوله را بچرخانيد.
-13
درهنگام اجراي كار در صورت ايجاد علائم دسترس تنفس مانند نفس نفس زدن، سرفه، سيانوز و عدم توانايي صحبت كردن و يا توليد صدا، كار را متوقف كرده، لوله را خارج كنيد.
-14
مشخص كنيد آيا لوله داخل معده بيمار است (بعدا توضیح داده می شود)
-15
به نوك بيني تنتور بنژوئن بماليد و صبر كنيد خشك شود، لوله را با چسب كاغذي در محل بيني بيمار ثابت كنيد. دقت كنيد لوله در قسمت بيني بيش از حد كشيده نشود:
الف)يك تكه 20 سانتي متري چسب ببريد و 5 سانتي متر انتهاي آن را از وسط بطور طولي ببريد و يا از چسب بسته بندي شده مخصوص لوله نازو گاستريك استفاده كنيد.
ب) انتهاي بريده نشده چسب را روي تيغه بيني بيمار بگذاريد.
ج)انتهاي بريده شدة چسب را پس از چسباندن به زيرو روي لوله، به روي بيني
بچسبانيد.
-16
طبق دستور پزشك لوله را به دستگاه ساكشن وصل كنيد و يا آن را كلمپ كرده و انتهاي آن را بپوشانيد.

-17 با استفاده از يك بند لاستيكي با چسب و سنجاق قفلي، لوله را به گان يا لباس بيمار محكم كنيد.

-18 به بيمار كمك كنيد تا در فواصل زماني منظم اقدامات مربوط به بهداشت دهان را انجام دهد و يا خودتان اين كار را براي او انجام دهيد.
-19
دستهاي خود را بشوئيد تمام وسايل را جمع آوري كنيد و بيمار را در وضعيت
راحتي قرار دهيد.
-20
روش كار، نوع واندازه لوله از نوك لوله تا كنار بيني را در پروندة بيمار ثبت كنيد .
همچنين شرحي از محتويات معده و واكنش بيمار را بنويسيد..

 

 4 - اطمینان از قرارگیری لوله در جای مناسب:

برای حفظ ایمنی بیمار، لازم است از قرارگیری لوله در محل مورد نظر اطمینان حاصل شود، زیرا ممکن است لوله به طور تصادفی در ریه قرار گیرد بخصوص در بیماران پرخطر از جمله آنهایی که دچار کاهش سطح هوشیاری و گیجی هستند، یا فاقد رفلکس های سرفه و اُغ زدن هستند.

 - یکی از روشهای مرسوم تزریق هوا به داخل لوله و گوش کردن همزمان ناحیه اپی گاستر با گوشی می باشد تاصدادی ورود هوا شنیده شود.

روش دیگر استفاده از روش سمع، ترکیبی از سه روش توصیه شده است:

 

1-       اندازه گیری طول لوله

2-       مشاهده مایع آسپیره شده

3-       اندازه گیری pH مایع آسپیره شده.

 

*          بعد از وارد کردن، قسمت بیرون مانده آن اندازه گیری می شود و طول آن ثبت می شود. سپس طول لوه بیرون مانده در هر نوبت کاری اندازه گیری می شود و با طول اولیه مقایسه می شود. افزایش در طول لوله بیرون مانده ممکن است دلیل بر جابجایی لوله یا پاره شدن بالن باشد.

 

*         مشاهده رنگ مایع آسپیره شده ممکن است به تعیین محل قرار گیری آن کمک کند.

 

- مایع خاج شده از معده اکثرا کدر و سبز رنگ، خون آلود و قهوه ای رنگ می باشد.

- مایع خارج شده از روده شفاف و به رنگ زرد یا صفرا می باشد.

- مایع پلور معمولا به رنگ زرد کم رنگ و سروزی است.

- ترشحات نای و برونشها به صورت خلط سفید رنگ است.

 

*      تعیین pH مایع خارج شده از بقیه روشها دقیق تر است.

 

  • pH مایع خارج شده از معده اسیدی است (1 تا 5)
  • pH مایع خارج شده از روده حدود 6 یا بالاتر است
  • pH ترشحات ریوی 7 یا بالاتر است.

نکته: این روش در تغیه مداوم لوله ای چندان کارآمد نیست، چون pH 6/6 ماده غذایی، باعث خنثی کردن pH دستگاه گوارش می شود.

 

5- ثابت کردن لوله:


زمانی که از قرارگیری نوک لوله در محل مناسب اطمینان حاصل گردید، سوند بینی معده ای لازم است که به بینی یا گونه بیمار ثابت شود.

 - لوله بینی معده ای با نوار چسپ به بینی بیمار ثابت می شود تا از آسیب به جدار بینی حلقی جلوگیری شود.

- لوله های بینی روده ای بلافاصله ثابت نمی شوند زیرا حداقل 24 ساعت طول می کشد تا آنها به روده برسند.

 

6 -بررسی مداوم بیمار و برقراری عملکرد لوله:


در صورتی که از سوند بینی – معده ای برای برداشتن فشار از روی معده استفاده شده باشد، معمولا آن را به یک ساکشن متناوب با فشار کم متصل می کنند.

 - اگر از آن برای غذارسانی استفاده شده باشد، در فواصل غذایی انتهای آن مسدود می شود.

- قبل از دادن هر گونه دارو و یا مایع از قرار داشتن محل مناسب لوله باید اطمینان حاصل نمود.

- در صورت خروج تصادفی لوله بینی – معده ای بعد از اعمال جراحی مری یا معده، جایگیزنی مجدد آن باید توسط پزشک انجام شود.

- باید مقدار تمام مایع دریافتی، غذاها و مایع شستشو به دقت ثبت شوند.

- شستشو لازم است با سرم فیزیولوژی هر 4 تا 6 ساعت یکبار انجام شود تا همراه با بیرون کشیده شدن ترشحات، بیمار دچار کمبود الکترولیتی نشود.

- مقدار، رنگ و نوع تمام ترشحات باید هر 8 ساعت یک بار بررسی و ثبت شوند.

   

7 -بهداشت دهان و بینی:


 - رعایت دقیق و منظم بهداشت دهان و بینی بخش مهمی از مراقبت از بیما را شامل می شود.

- از اپلیکاتورهای مرطوب می توان برای تمیز کردن بینی استفاده کرد و به دنبال آن از نرم کننده قابل حل در آب ضروری است.

- دهان شویه مکرر باعث راحتی بیمار می شود.

- در صورت خشکی شدید مخاط بینی و حلق استفاده از دستگاه بخور مفید واقع می شود.

- هر 2 تا 3 روز یکبار لازم است چسب روی بینی تعویض شود و بینی از نظر تحریک پوستی مورد بررسی قرار گیرد.

-در صورت مجاز بودن، جویدن آدامس یا مکیدن آب نبات هم می تواند در رفع خشکی موثر باشد و بدین ترتیب از التهاب غدد پاروتید پیشگیری خواهد شد.

 8 -پایش و رفع عوارض احتمالی:

بیماران دارای سوند بینی معده ای یا سوند بینی روده ای مستعد ابتلا به مشکلات مختلفی، شامل کاهش حجم مایعات بدن، عوارض ریوی و تحریکهای ناشی از وجود لوله می باشند. این عوارض احتمالی نیازمند بررسی دقیق و مداوم هستند.

 *  نشانه های کاهش حجم مایعات بدن بیشتر شامل;   پوست و مخاط خشک، کاهش برون ده ادراری، لتارژی، افزایش تعداد ضربان قلب می باشند.

-برای بررسی حجم مایعات بدن اندازه گیری و ثبت دقیق مایعات خورده شده و دفع شده ضروری است.

- یافته های آزمایشگاهی، به خصوص مقادیر نیتروژن اوره خون و کراتینین باید به طور مرتب بررسی شوند.

- وجود تعادل منفی میعات در 24 ساعت، افزایش خروج مایع از سوند بینی معده ای، اختلال در مایع درمانی وریدی، یا هرگونه اختلال در دریافت یا خروج مایعات، باید گزارش شود.

 *         علایم و نشانه های عوارض ریوی عبارتند از : بروز سرفه هنگام دادن دارو یا غذا از راه لوله، سختی در پاک کردن راه هوایی، تندی تنفس و تب.

 - بررسی این عوارض به وسیله سمع منظم صداهای ریوی و کنترل مرتب علایمحیاتی انجام می شود.

- به بیمار توصیه می شود که به طور مرتب تنفس عمیق و سرفه کند.

- پرستار باید قبل از هر بار دادن غذا یا دارو از طریق لوله بینی معده ای باید از قرار داشتن آن در محل مناسب اطمینان حاصل نماید.

- آنتی اسیدها و متوکلوپرامید ممکن است برای کاستن از عوارض احتمالی تجویز شود.

 

*          تحریک غشاهای مخاطی یکی از عوارض شایع لوله گذاری در دستگاه گوارش است.

 

- مخاط سوراخهای بینی، مخاط دهان، مری و نای مستعد تحریک و نکروز هستند.

- محلهای در معرض دید لازم است به طور مرتب مورد مشاهده قرار گیرند و از دریافت مایعات کافی توسط بیمار مطمئن بود.

- هنگام رسیدگی به بهداشت دهان، پرستار باید به دقت غشاهای مخاطی را از نظر علائم تحریک یا خشکی زیاد بررسی نمیاد.

- پرستار لازم است ناحیه اطراف غدد پاروتید را از نظر بروز هرگونه زخم یا توده مورد مشاهده و لمس قرار دهد.

- مخاط دهان باید از نظر تحریک و نکروز مورد بررسی گردد.

- بیمار لازم از نظر بروز التهاب مری و  التهاب نای مورد بررسی قرار گیرد. نشانه های آنها شامل گلو درد و خشونت صدا می باشد.

 

9 -خارج کردن لوله:

 قبل از خارج کردن لوله، پرستار ممکن است از 24 ساعت قبل  آن را به طور متناوب کلمپ نماید تا از عدم بروز تهوع، استفراغ یا نفخ اطمینان حاصل کند.


-1 دستور پزشك را مبني بر خارج كردن لوله بيني معده اي بررسي كنيد.
-2 روش كار را براي بيمار شرح دهيد و به او كمك كنيد تا در وضعيت نيمه نشسته
قرار گيرد.
-3 وسايل را بچينيد.
-4 دستهاي خود را بشوئيد و دستكش هاي تميز و يكبار مصرف بپوشيد.
-5 حوله يا پد يكبار مصرف را روي سينه بيمار بيندازيد . به بيمار دستمال كاغذي
بدهيد.
-6 ساكشن را قطع كنيد و لوله را از دستگاه ساكشن جدا كنيد لوله را ازگان يا لباس بيمار جدا كرده و با دقت چسب روي بيني بيمار برداريد.
-7 سرنگ را وصل كرده و با 10 ميلي ليتر محلول نمكي بشوئيد و يا با 30 تا 50 سي سي هوا(اختياري) لوله را پاك كنيد.
-8 به بيمار بگوييد تنفس عميقي بكشد و نفس خود را نگه دارد.
-9 لوله را به كمك، انگشت هاي خود تا كنيد تا كلمپ شود، در حالي كه بيمار نفس خود را نگه داشته است سريع و با دقت لوله را خارج كنيد.
-10 لوله را در كيسه پلاستيكي يكبار مصرف بيندازيد، دستكش ها را در آوريد، درون
كيسه بگذاريد.
-11 مراقبت هاي دهان را براي بيمار انجام دهيد و براي پاك كردن بيني، به او دستمال كاغذي بدهيد.
-12 مقدار مواد تخليه شده بوسيله لوله نازوگاستريك را اندازه بگيريد، تمام وسايل را برداشته وطبق روش كار و مركز درماني خود آنها را دور بريزيد، دستهاي خود را
بشوئيد.
-13 خارج كردن لوله، واكنش بيمار و مقدار ترشحات خارج شده را ثبت نماييد . به
مدت 2 تا 4 ساعت بعد از خارج كردن لوله، بيمار از نظر اتساع معده، تهوع و يا استفراغ به طور مداوم زير نظر داشته باشيد.

عوارض(NG- Tube):

عوارض جزيي‌تر جايگذاري لوله بيني‌ـ‌‌معدي عبارتند: از سينوزيت، اپيستاکسي و گلودرد. عوارض وخيم‌تر عبارتند: از سوراخ شدن مري، آسپيراسيون، پنوموتوراکس و به ندرت وارد شدن لوله به داخل جمجمه.

عوارض لوله گذاری معده(NG- Tube) :

۱- وارد شدن به تراشه :

معمولا در بیمارانی اتفاق می افتد که رفلکس سرفه ندارند – مثل بیماران با کاهش سطح هوشیاری – تشخیص با خشن شدن صدای بیمار  و یا مشاهده خروج هوا یا بخار هوا از لوله  داده می شود .  برای پیشگیری  از این عارضه – گردن بیمار در زمان لوله گذاری بایست فلکس باشد – اگر بیمار در ضمن کار بطور مکرر  بلع انجام بدهد خود این بلع باعث خواباندن اپی گلوت روی لارنکس و بسته شدن لارنکس میشود و احتمال وارد شدن لوله به راه هوایی را از بین میبرد .

۲- اپیستاکسی :

  اگر لوله بجای لغزاندن – بافشار وارد بشود – باعث جرخوردن مخاط شده و خوندماغ ایجاد می کند – برای جلوگیری از  این کار بایستی لوبریکانت کافی بکار برد -  و اینکه در شروع کار لوله را بصورت افقی به داخل بینی لغزاند -  و اینکه سوراخ بینی را رویت کرد و دید که یک مسیر باز است یا نه – لوله با فشار فرو داده نشود بلکه لغزانده شود .

۳- اروژن مری:

عارضه لوله های سفت است -  ریفلاکس گاسترو ازوفاژیال عارضه لوله معده است که میتواند با عث سوختن مخاطر معده و اروژن بشود -  پیشگیری : اگر احتمال طولانی شدن  مدت لوله گذاری باشد – از لوله های نرم استفاده کنید

۴- خونریزی معده :

این عارضه  در حالات معمول بروز نمی کند و درصورتی اتفاق می افتد که  لوله معدی  ساکشن بشود که باعث جر خوردن مخاط معده می شود – برای پیشگیری از این عاضره میتوان از لوله مدل salem sump در زمانی که ساکشن نیاز است استفاده کرد

۵- اروژن بینی: 

بای پیشگیری از این عارضه لوله را به باله بینی چسب نزنید – چون اثر فشاری روی بینی و مخاط بینی ایجاد می کند .

۶- اوتیت مدیا:

فشار روی دهانه ورودی  شیپور استاش باعث این علرضه می شود – برای درمان این عارضه بایستی اسپری  ضد احتقان  داخل بینی زد

۷- اوغ زدن  مکرر:

در بیمارانی اتفاق می افتد که  رفلکس gag حساسی دارند و نیز در بیمارانی که  حالت عاطفی  بیش از حد بخود میگیرند .

۸- آسپیریشن:

ناشی از ریفلاکس گاستروازوفاژیال  است -  که میتواند به ریه ها راه یابد -  برای پیشگیری از این عارضه بایستی سر تخت بیمار بالاتر باشد -  در بیمارانی که آسپیره کرده اند و یا احتمال آن زیاد است بایستی از لوله نازو دئودنال استفده کرد .


برگرفته از کتاب:

تشخیص،مراقبت و مهارت های پرستاری در بیماریهای داخلی و جراحی - صفحه 577-570

تالیف:ملاحت نیکروان مفرد         عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

وب سایت پرستاران ایران

گردآوری ، تهیه و تنظیم :

·         جواد فهیمی

Nurse.irr.ir)   استفاده از این مطلب به هر صورتی بدون منبع ، بدون نام و لینک بانک جامع مقالات پرستاری ایران و نام گرد آورندگان آن ممنوع و خلاف شرع و قانون است)



موضوعات مرتبط: پرستاری گوارش
برچسب‌ها: مراقبت پرستاری در لوله بینی , معدی , NG , Tube

تاريخ : جمعه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۲ | 11:2 | نویسنده : جواد فهیمی |
.: Weblog Themes By Bia2skin :.