Hypoglycemia


وضعیتی است که طی آن قند خون به کمتر از mg/dl 60 – 50 افت پیدا کند . مهمترین علل بروز این عارضه عبارتند از :

- تزریق بیش از حد انسولین یا دارو های خوراکی ضد دیابت

- مصرف مواد غذایی به مقدار کم

- فعالیت جسمانی شدید

- ایجاد وضعیت های هایپر متابولیک مثل عفونت و تب

هیپو گلایسمی در هر زمانی از شبانه روز می تواند اتفاق بیفتد ، اما اغلب قبل از مصرف غذا و در میانه های روز که اوج اثر انسولین در آن زمان استو یا اواخر بعد از ظهر که زمان اوج اثر انسولین NPH یا طولانی اثر است دیده می شود .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: هیپو گلیسمی

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۱ | 16:21 | نویسنده : جواد فهیمی |

Hypermagnesemia

هایپر منیزیمی نوعی اختلال الکترولیتی نادر به شمار می آید ، چون کلیه ها معمولا منیزیم را در حد کافی دفع می نمایند . وقتی نمونه های خون همولیز گردند یا برای گرفتن نمونه خون تورینکه روی اندام انتهایی بیش از حد محکم بسته شود در آن صورت میزان منیزیم سرم به طور کاذب بالا می رود .

شایعترین علت بروز هایپر منیزیمی نارسایی کلیوی است . در حقیقت ، میزان منیزیم سرم در بیشتر بیماران مبتلا به نارسایی های پیشرفته کلیوی تا حدودی بالاست . وقتی این بیماران برای کنترل تشنج منیزیم دریافت می دارند یا ندانسته یکی از آنتی اسیدهای تجارتی فراوان موجود در بازار را که حاوی نمک های منیزیم می باشد مورد مصرف قرار می دهند ، این وضعیت تشدید می شوند.

در بیماران مبتلا به کتواسیدوز دیابتیک که تحت درمان قرار نگرفته اند ، کاتابولیسم سبب آزادسازی منیزیم داخل سلولی می گردد در حالی که امکان دفع آن به دلیل کمبود چشمگیر حجم مایع و متعاقب آن کم شدن حجم ادرار ، وجود ندارد ، در نتیجه این افراد به هایپر منیزیمی نیز دچار می شوند. فزونی منیزیم می تواند در اثر تجویز بیش از حد منیزیم جهت درمان فشار خون حاملگی یا موارد کمبود منیزیم به وجود آید. در موارد عدم کارایی بخش قشری غده فوق کلیوی ، بیماری آدیسون یا کاهش درجه حرارت بدن نیز ، مقادیر منیزیم سرم افزایش می یابد . مصرف بیش از اندازه آنتی اسید ها (مانند مالوکس ، ریوپان ، میلانتا ) ، ملین ها ( شیر منیزی ) و دارو های کاهش دهنده حرکات GI ( مثل آنتی کلینرژیک ها و اوپیوئید ها ) نیز سبب افزایش مقادیر منیزیم سرم می شوند. کاهش حرکات روده به هردلیل باعث کاهش دفع منیزیم یا افزایش سطح سرمی منیزیم شده و به وقوع هایپر منیزیمی کمک می کند. مسمومیت با لیتیوم نیز یکی از علل بالا رفتن سطح منیزیم سرم است.


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: فزونی منیزیم , هایپر منیزمی , Hypermagnesemia

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۱ | 15:50 | نویسنده : جواد فهیمی |
 

Hypercalcemia

هایپر کلسیمی به معنای بالا رفتن میزان کلسیم پلاسما ست . این اختلال در نوع شدید خود خطرناک می باشد ، در حقیقت بحران هایپر کلسمی در صورتی که به موقع و سریع درمان نشود دارای میزان مرگ و میر بالا و برابر 50% خواهد بود .

شایعترین علل هایپر کلسمی عبارتند از

  • بدخیمی ها
  • افزایش ترشح هورمون غده پاراتیروئید

بروز هایپر کلسمی در اثر تومورهای بدخیم ناشی از مکانیسم های گوناگونی است . افزایش بیش از حد ترشح PTH در موارد هایپر پاراتیروئیدیسم منجر به افزایش آزاد سازی کلسیم از استخوان ها ، همچنین افزایش افزایش جذب آن در روده و کلیه ها خواهد شد . وقتی حاصل ضرب کلسیم – فسفر از 70 بالاتر رود ( کلسیم سرم [ میلی گرم در دسی لیتر ] ضربدر فسفر سرم [ میلی گرم در دسی لیتر ] ) ، کالسیفیکاسیون بافت نرم ایجاد می گردد .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: فزونی کلسیم , هایپر کلسیمی , Hypercalcemia

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۱ | 15:32 | نویسنده : جواد فهیمی |


هایپوکلسمی به غلظت های پایین تر از حد طبیعی کلسیم سرم اطلاق می گردد ، که در اثر وضعیت های بالینی گوناگونی پدید می آید . ممکن است بیمار در کلسیم کل بدن دچار کمبود باشد ( مثل پوکی استخوان ) اما میزان کلسیم سرم در وی طبیعی باقی بماند استراحت در بستر برای سالمندان مبتلا به پوکی استخوان می تواند خطرناک باشد چون سبب اختلال در سوخت و ساز کلسیم و افزایش بازجذب استخوانی در اثر عدم تحرک خواهد شد.

چندین عامل می توانند علت هایپوکلسمی باشند . کم کاری اولیه غده پاراتیروئید می تواند این اختلال را ایجاد نماید ، همانگونه که جراحی های انجام شده در رابطه با کم کاری غده پاراتیروئید سبب بروز این عارضه می گردند . نه تنها جراحی های پاراتیروئید و تیروئید می تواند هایپوکلسمی را ایجاد کنند بلکه پس از جراحی های رادیکال گردن نیز شاهد بروز این اختلال خواهیم بود که احتمالا طی 24 تا 48 ساعت اول پس از عمل به وقوع می پیوندد . در اثر تجویز بیش از حد خون حاوی سیترات (مثلا در تعویض خون نوزادان و تجربه شوک و خونریزی وسیع و شدید در بالغین ) نوعی هایپوکلسمی گذرا پدید می آید ، چون سیترات می تواند با یون های کلسیم ترکیب شده و به طور موقت آنها را از جریان خون خارج سازد .

التهاب پانکراس موجب متلاشی شدن مولکول های پروتئینی و چربی می گردد . عقیده بر این است که یون های کلسیم با اسید های چرب آزاد شده در اثر لیپولیز ، ترکیب گشته و تشکیل صابون می دهند . نتیجه این فرآیند هایپوکلسمی است که در موارد پانکراتیت شایع می باشد . همچنین این مسئله نیز مطرح شده است که هایپوکلسمی می تواند در ارتباط با افزایش ترشح کلسی تونین ( هورمونی که کلسیم سرم را پایین می آورد ) ، پدید آمده باشد .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: کمبود کلسیم , هایپوکلسمی , Hypocalcemia

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۱ | 15:29 | نویسنده : جواد فهیمی |


هایپر کالمی ( یا غلظت های بالاتر از حد طبیعی پتاسیم ) ، به ندرت در افرادی که عملکرد کلیوی طبیعی دارند ایجاد می شود . همانند هایپوکالمی ، هایپر کالمی نیز ناشی از عل ایاتروژنیک ( به وجود آمده در اثر روشهای درمانی ) می باشد . هایپر کالمی اگر چه در مقایسه با هایپوکالمی چندان شایع نیست اما از آن خطرناک تر است چون اغلب اوقات همراه با مقادیر بالای پتاسیم سرم ، ایست قلبی به وقوع می پیوندد .

چندین علت برای هایپر کالمی " کاذب " وجود دارد . شایع ترین آن سفت بستن تورنیکه دو اندام انتهایی حین گرفتن نمونه خون و همیلیز نمونه قبل از انجام آنالیز می باشد . علل دیگر عبارتند از :

  • لکوسیتوز ( وضعیتی با تعداد گلبول سفید بیش از 200000 عدد )
  • تورمبوسیتوز ( وضعیتی با تعداد پلاکت های بیش از 1 میلیون )
  • گرفتن خون از ناحیه بالای محل تزریق پتاسیم
  • داشتن سابقه خانوادگی هایپر کالمی کاذب ، که در آن پتاسیم در فاصله زمانی انجام آنالیز ، از گلبول های قرمز به بیرون تراوش می نماید .

عدم آگاهی نسبت به علل بوجود آورنده هایپر کالمی کاذب سبب انجام درمانهای تهاجمی می گردد ، در حالی که فرد حقیقتا به این عارضه مبتلا نشده است و همین امر منجر به پایین آمدن سطح پتاسیم سرم در حد خطرناک خواهد شد . بنابراین افزایش بیش از حد پتاسیم باید به اثبات رسیده و تایید گردد .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: فزونی پتاسیم , هایپر کالمی , Hyperkalemia

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۱ | 15:27 | نویسنده : جواد فهیمی |


هایپوکالمی که در واقع به غلظت های پایین تر از حد طبیعی پتاسیم سرم اطلاق می گردد معمولا نشان دهنده کمبود ذخایر پتاسیم کل بدن می باشد . هر چند هیپو کالمی در بیمارانی که ذخایر پتاسیم آنها در حد طبیعی است نیز به وجو می آید ، یعنی زمانی که آلکالوز سبب انتقال موقت پتاسیم سرم به داخل سلول ها می گردد .

هایپوکالمی نوعی عدم تعادل شایع در بدن بویژه در مواقع استفاده از دیورتیک ها می باشد . دفع پتاسیم از طریق دستگاه گوارش ، احتمالا شایع ترین علت کمبود پتاسیم به شمار می آید .

استفراغ و ساکشن محتویات معده اغلب منجر به هایپوکالمی می گردند ، دفع پتاسیم هنگام از دست رفتن مایعات درون معده ، تا حدودی این مسئله را توجیه می نماید اما علت اصلی ، بروز آلکالوز متابولیکی است که سبب می شود مقادیر زیادی پتاسیم از طریق کلیه ها دفع گردد . از آنجا که مایعات روده ای ، محتوی مقادیر نسبتا زیادی پتاسیم می باشند ، لذا کمبود پتاسیم اغلب با اسهال همراه است . مایع روده می تواند حاوی پتاسیمی برابر 30 mEq/l باشد . همچنین کمبود پتاسیم در اثر ساکشن طولانی مدت محتویات روده ای ، انجام ایلئوستومی به تازگی و آدنومای ویلوس ( تومور دیواره روده که با دفع مخاط سرشار از پتاسیم مشخص می شود ) نیز می تواند ایجاد شود .

تغییر در تعادل اسید – باز ، تاثیر قابل ملاحظه ای بر توزیع پتاسیم به جای می گذارد . مکانیسم آن شامل انتقال یونهای هیدروژن و پتاسیم بین سلول ها و ECF می باشد . هایپو کالمی می تواند منجر به بروز آلکالوز شود و آلکالوز نیز به نوبه خود قادر به ایجاد هایپوکالمی خواهد بود . به طور مثال ، در وضعیت های آلکالوزی یونهای هیدروژن به سمت خارج سلول حرکت می کنند تا به اصلاح PH بالا کمک نمایند و یون های پتاسیم نیز به سمت داخل سلول حرکت می کنند تا نوعی وضعیت الکتریکی خنثی را بوجو آورند .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: کمبود پتاسیم , هایپو کالمی – hypokalemia

ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۱ | 15:24 | نویسنده : جواد فهیمی |


Hyponatremia

وقتی سدیم سرم از میزان طبیعی پائین تر می آید (کمتر از 135 میلی اکی والان/ لیتر) اصطلاحا به آن هایپوناترمی اطلاق می شود. غلظت سدیم پلاسما ، نشان دهنده نسبت سدیم کل بدن به آب کل بدن است. کم شدن این نسبت ناشی از کاهش مقدار سدیم کل بدن همراه با کاهش کمتر آب کل بدن، طبیعی بودن مقادیر سدیم کل بدن همراه با افزایش بیش از حد آب کل بدن، و افزایش بیش از حد سدیم کل بدن همراه با افزایش بیشتر آب کل بدن می باشد. در هرصورت وضعیت هایپوناترمیک می تواند بر ECF یا FVD (هایپوولمی) تحمیل شود.

سدیم می تواند از طریق استفراغ ، اسهال ، فیستولها، تعریق و یا مصرف داروهای مدر خصوصا اگر همزمان با رعایت رژیم کم نمک باشد ، دفع شود. کاهش آلدوسترون نیز، که در اختلالات غدد فوق کلیوی پدید می آید ، بیمار را مستعد کمبود سدیم می نماید .


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: کمبود سدیم , هایپوناترمی

ادامه مطلب
تاريخ : شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱ | 8:10 | نویسنده : جواد فهیمی |


Hypernatremia

هایپرناترمی ، در واقع به مقادیر بالاتر از حد طبیعی سدیم اطلاق می گردد. ( بیش از 145 میلی اکی والان/ لیتر) . علت بروز آن ، دریافت سدیم بیشتر از آب و یا از دست رفتن آب بیشتر از سدیم می باشد . این عارضه ممکن است در بیمارانی با حجم طبیعی مایع یا در افراد دارای FVD یا FVE به وجود آید .

در موارد از دست دادن آب ، آب بیشتر از سدیم از بدن خارج می گردد ، در نتیجه غلظت سدیم سرم افزایش یافته و همین غلظت بالا موجب خارج شدن مایع از سلول می شود . این امر سبب بروز FVD داخل سلولی و خارج سلولی خواهد شد. در فزونی سدیم ، سدیم بیشتر از آب حفظ شده یا توسط بیمار به مصرف می رسد.

یکی از علل شایع هایپرناترمی ، محرومیت از مایع در بیماران بیهوش است که قادر به درک تشنگی نبوده ، نسبت به آن پاسخ نمی دهند و نمی توانند وجود آن را اظهار دارند. بیشتر افرادی که به این عارضه دچار می شوند خیلی جوان ، یا خیلی پیرند و یا بیمارانی هستند که دچار اختلالات شناختی شده اند.


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: فزونی سدیم , هایپرناترمی

ادامه مطلب
تاريخ : شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱ | 8:8 | نویسنده : جواد فهیمی |


Hyperphosphatemia

هایپرفسفاتمی ، به مقادیر بالاتر از حد طبیعی فسفر سرم اطلاق می شود. وضعیتهای گوناگونی منجر به بروز این عدم توازن می گردد ، اما شایع ترین آن نارسایی کلیوی است. علل دیگر شامل :

  • افزایش جذب و کاهش دفع
  • انتقال از فضای داخل سلولی به فضای خارج سلولی
  • شیمی درمانی بیماران نئوپلاستیک
  • کاهش ترشح هورمون پاراتیروئید
  • اسیدوز تنفسی یا کتواسیدوزدیابتیک
  • همولیز حاد
  • مصرف مقادیر زیاد فسفات
  • نکروز شدید عضلانی و افزایش جذب فسفر

اولین عارضه ناشی از افزایش فسفر، کلسیفیکاسیون متاستاتیک است ( بافتهای نرم، مفاصل و شریان ها ) ، این عارضه زمانی پدیدار می شود که حاصل ضرب کلسیم - منیزیم (کلسیم × منیزیم) از 70میلی گرم/دسی لیتر بیشتر شود.


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: فزونی فسفر , هایپرفسفاتمی

ادامه مطلب
تاريخ : شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱ | 8:7 | نویسنده : جواد فهیمی |

Hypophosphatemia


هایپوفسفاتمی به غلظت های پائین تر از حد طبیعی فسفر غیر ارگانیک سرم اطلاق می شود. اگرچه هایپوفسفاتمی اغلب بر کمبود فسفر دلالت دارد ، اما گاهی اوقات تحت شرایطی ایجاد می شود که ذخایر کل فسفر بدن در حد طبیعی هستند . برعکس ، کمبود فسفر به پائین آمدن غیر طبیعی مقادیر فسفر بافتهای غیر چربی بدن گفته می شود که می تواند بدون وجود هایپوفسفاتمی نیز ایجاد گردد.

از جمله علل بروز هایپوفسفاتمی می توان موارد زیر اشاره کرد :

  • انتقال فسفر از سرم به داخل سلول ها
  • افزایش دفع پتاسیم از راه ادرار
  • کاهش جذب پتاسیم از روده ها

هایپوفسفاتمی می تواند حین مصرف کالری برای بیمارانی که دچار سوء تغذیه شدید پروتئین- کالری شده اند ، بوجود آید. این امر احتمالا از اشتیاق و ولع بیش از حد در خوردن یا مصرف کربوهیدراتهای ساده ناشی می شود . این سندرم ممکن است در هر فردی که دچار سوء تغذیه شدید پروتئین - کالری شده است ایجاد گردد (مثلا در بیماران دچار بی اشتهایی عصبی یا الکلیسم یا بیماران سالمند ناتوان که قادر به خوردن غذا نیستند). 50% بیمارانی که به دلیل الکلیسم مزمن در بیمارستان بستری می شوند ، به هایپوفسفاتمی مبتلا هستند.


موضوعات مرتبط: پرستاری آب و الکترولیت ها
برچسب‌ها: کمبود فسفر , هایپوفسفاتمی

ادامه مطلب
تاريخ : شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۱ | 8:5 | نویسنده : جواد فهیمی |
.: Weblog Themes By Bia2skin :.